توسعه روستايي و كارآفريني روستايي در چين

akbar

توسعه روستايي و كارآفريني روستايي در چين

مقدمه

چين كشوري پهناور با وسعت 4/9 ميليون كيلومتر مربع و جمعيتي بالغ بر يك ميليارد نفر است . 80 درصد جمعيت چين را روستانشينان تشكيل مي‌دهند كه عمدتاً به شغل كشاورزي مشغولند . چين  بايد حدود 20 درصد جمعيت جهان را تغذيه كند ، و اين در حالي است كه تنها 7 درصد اراضي قابل كشت دنيا را در اختيار دارد ]1[. اقتصاد چين تا حد زيادي متكي بر اقتصاد روستايي و در نتيجه بخش كشاورزي است. انقلاب كشاورزي چين در طي 30 سال سيطره خود بر كشور، صدمات جبران‌ناپذيري را بر اقتصاد چين وارد كرد و سياست‌هاي نادرست دولتمردان در آن دوران ركود شديد اقتصادي و فقر روستاييان را به همراه آورد. امروز پس از گذشت دو دهه از اجراي اصلاحات سياسي سال‌هاي 1978 و 1979 كه به انقلاب دوم موسوم است ، پيشرفت‌هاي قابل توجهي در توسعه كشاورزي و نيز دستاوردهاي مهمي در صنايع روستايي اين كشور به‌دست آمده است . فقر به ميزان چشمگيري كاهش يافته و منابع طبيعي و زيست‌ محيطي كشور حفظ و احيا شده‌اند. از سال 1978 تا كنون كل توليد ناخالص داخلي كشور سالانه با نرخ ميانگين 10 درصد، توليد ناخالص داخلي در بخش كشاورزي 2/5 درصد، و صنايع روستايي 31 درصد افزايش داشته است. تعداد افرادي كه در فقر كامل به‌سر مي‌برند، به 31 ميليون نفر يعني 6 درصد جمعيت روستايي كاهش يافته است] 2[. توسعه اقتصادي چين در اين سال‌ها روندي آرام و سنجيده داشته است. در اين مدت به‌تدريج از تصدي دولت بر كشاورزي كاسته شده و با اجراي سياست‌هاي توسعه روستايي، درآمد روستاييان افزايش يافته است.

توسعه كارآفريني و اشتغال در چين

تا قبل از انجام اصلاحات اغلب روستانشينان در بخش كشاورزي مشغول به كار بودند. در سال 1991 حدود 350 ميليون كشاورز به كار اشتغال داشتند كه اين تعداد تا سال 1997 به 190 ميليون نفر كاهش يافت. نسبت افراد شاغل در بخش كشاورزي به كل شاغلان اين كشو روزبه‌روز كاهش مي‌يابد و در حال حاضر به نزديك 50 درصد رسيده است] 2[.                                              روستاهاي چين، تا قبل از انجام اصلاحات نقش " انبار نيروي كار" را براي شهرها ايفا مي‌كردند. در مواقعي كه شهرها نياز به نيروي كار به‌ويژه نيروي كار ارزان قيمت داشتند، روستاييان براي كار جذب شهرها مي‌شدند و در مواقعي كه به دليل ركورد اقتصادي در شهرها، نيازي به نيروي كار جديد نبود، روستاييان مهاجر دوباره به روستاهاي خود باز مي‌گشتند . براي بسياري از مهاجران نه در شهرها شغل مناسبي يافت مي‌شد و نه مي‌توانستند دوباره در روستا به شغل كشاورزي بپردازند. براي حل اين معضل دولت چين اقدام به تأسيس و راه اندازي شركت‌هاي كوچك توليدي و صنعتي در روستاها و شهرك‌ها نمود. اين شركت‌ها، شركت‌هايي نيمه دولتي محسوب مي‌شوند كه با پشتيباني دولت و توسط جمعي از روستانشينان تأسيس شده و تحت قوانين محلي و منطقه‌اي اداره مي‌شوند. دولت مركزي چين دخالت چنداني در اداره اين شركت‌ها ندارد. با توسعه كشاورزي و افزايش درآمد روستاييان، تعداد زيادي از كشاورزان كه با اجراي سياست‌هاي جديد صاحب سرمايه و امكاناتي شده بودند، در اين شركت‌ها سرمايه‌گذاري كردند. اين شركت‌ها در تمام دوران اصلاحات به‌جز سال 1989 و 1990 پيشرفت چشمگيري داشتند. در دوره زماني بين سال‌هاي 1981 تا 1994 توليدات اين شركت‌ها ساليانه 30 درصد رشد داشته است. در سال 1978 حدود 25 ميليون نفر در اين شركت‌ها مشغول به كار بودند، كه اين تعداد تا سال 1990 به 90 ميليون نفر رسيد.حدود 60 درصد كاركنان اين شركت‌ها به فعاليت‌هاي صنعتي مشغولند. شركت‌هاي صنعتي در روستاها و شهرك‌ها محصولات گوناگوني را از كالاهاي سرمايه‌اي عمده گرفته تا كالاهاي مصرفي ارزان‌قيمت توليد مي‌كنند.

ارسال نظر