عقد قرض

tfh1368

عقد قرض

اوصاف عقد قرض شرط اجل درقرض تلف یانقص موردقرض ارائه مهلت به مدیون افزایش یا كاهش ارزش پول تعجيل الدين بإسقاط بعضه  رباي قرضي  فصل اول : موضوع قرض  احكام دين ( اعم از قرض وغيرآن ) گفتار نهم : وجوب اداء كردن قرض غائب از مال وي  گفتار دهم : عدم جواز مطالبه معسر فصل اول : اثبات اعسار از دو راه است  شباهت سپرده‌گذاری با قرض نقش قبض در عقد قرض واژه‏شناسى تخصّصى حقوق فرانسه حقوق مصر حقوق ايران   قرض در لغت به معنی بریدن، پاداش دادن و وام دادن می‌باشد. در اصطلاح حقوقی نیز عقدی است كه به موجب آن هر یک از طرفین، مقدار معینی از مال خود را به طرف دیگر تملیك می‌كند كه طرف مزبور مثل آن را از حیث مقدار و جنس و وصف رد نماید. قرض به نوعی، وسیلۀ تعاون اجتماعی است و مصداق آیۀ شریفۀ زیر می­باشد: « وَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَ التَّقْوَى » (مائده/2) قرض ماهیت تملیكی دارد و با عقد قرض، مقترض (قرض‌گیرنده) ‌مالك آن می‌شود و موظف به پرداخت مثل آن مال است كه قرض گرفته است. علت پرداخت مثل، آن است كه همان مقداری را كه قرض داده است بعد از مدتی به دست بیاورد، نه بیشتر از آن؛ چرا كه ربا محسوب می‌شد، به خاطر این­كه قرض معمولاً با پول انجام نمی‌شد، مثلاً‌ اگر 10 كیلوگرم گندم قرض می‌گرفت، همان 10 كیلو گندم را پس می­داد، ولی امروزه قرض دادن اختصاص به پول دارد، و همیشه ارزش پول یكسان نیست مثلاً اگر یك میلیون قرض بدهد و یك‌سال دیگر پس بگیرد، ارزش واقعی پول كمتر خواهد بود و مثل آن نخواهد بود. به خاطر همین مسأله در قانون برای جبران این مورد، راهکارهائی چون خسارت تأخیر تأدیه اندیشیده شده است.

ارسال نظر